channel:1 ––  talk with class 2018 – 12-07-2018 (tekst & foto's: Karlijn Vermeij)

 

talk:with

trudy oosterhuis

 

Wie zijn de kunstenaars die een mentortraject volgen bij about:blank? Waar zijn ze mee bezig en wat halen zij uit about:blank? We sluiten de reeks af met de laatste deelnemer van de klas van 2018: Trudy Oosterhuis.

 

 

Trudy Oosterhuis (1987)

Academie Minerva, 2017

Mentor: Maaike Knibbe

www.trudyoosterhuis.nl

 

 

KV: Waar ben je de laatste tijd mee bezig geweest?

TO: Ik was gevraagd om een kunstwerk te maken voor kunstmanifestatie Klifhanger op Texel. Het thema was Erfgoed, maar verder had ik de vrije hand in wat ik wilde gaan maken. Tijdens een wandeling met alle kunstenaars langs de locaties zag ik oude narcisbollenkisten staan. Toen dacht ik: daar moet ik wel iets mee maken. Thuis ben ik toen wat gaan experimenteren en ben ik met kuilplastic gaan weven. Ik besloot op locatie composities te maken met die bollenkisten, waar ik dat plastic doorheen zou rijgen. Het rechte van de kisten en het vloeibare van het plastic refereert aan het landschap dat ooit was, vandaar de titel Ruilverkaveling. Dat werk heeft op Texel gestaan tot en met eind juni.

 

KV: Wat is dat kuilplastic precies?

TO: Als boeren gaan grasmaaien, doen ze het gras in van die losse pakken en blokken. Die zie je ook wel eens in het land liggen. Ik vind het wel belangrijk dat ik materiaal gebruik dat al een functie heeft gehad, want ik kan natuurlijk een nieuwe rol van dat kuilplastic kopen, maar dan heeft het voor mij nog geen verhaal. Dus op het moment dat iets gebruikt is, dan heeft het veel meer waarde. En daarnaast vind ik het ook zonde dat al dat plastic zo de container in gaat. Niet dat dat per se is waar mijn werk over gaat. Het gaat meer over het verhaal van de materie zelf en het contact met de materie. Ik werk met materialen die niet per se een esthetische status hebben of heel duurzaam zijn. Ik werk bijvoorbeeld veel met gras. Toen een kunstwerk af was, mocht het daarna wel aan de koeien gevoerd worden.

 

 

KV: Welke rol speelt locatie in jouw werk(proces)?

TO: Voor mij is het heel belangrijk dat ik op een plek ben en dat ik daar kan ervaren en maken. Dat betekent dat ik eigenlijk ook vaak dat ik te laat ben met het aanleveren van details over mijn werk, omdat het pas ontstaat op het moment dat ik ergens maak. Met Texel was het wel lastig, omdat ik iets op groot formaat wilde maken en het anders moest gaan vervoeren. De manifestatie gaat over Texels erfgoed, dus wilde ik daar zijn en daar maken.

Eerst riep ik altijd van: mijn werk moet men niet zozeer zien in maatschappelijke context, maar in relatie tot materie. Toen ik bezig was op Texel besefte ik me: stiekem ontkom ik er niet aan dat het raakt aan maatschappelijke thema’s, want ons landschap verandert doordat boeren steeds groter en efficiënter moeten werken. Nu hoef ik geen stelling daarover in te nemen, maar ik vind het wel belangrijk dat mensen daarover gaan nadenken. Op het moment dat ik mijn werk neerzette in het Texelse landschap, was die betekenis meer zichtbaar. Normaal haal ik materialen uit het boerenleven de white cube in en krijgen ze waarde door ze uit hun context te halen. Nu bleef het werk in haar context en werd die maatschappelijke context voor mij toch ook belangrijk. Door natuurlijke en onnatuurlijke materialen te combineren bleef ik binnen mijn manier van werken. Ik combineer het boerse en de kunst, het ruige en het esthetische. Daar word ik heel gelukkig van.

 

KV: Hoe is het om te werken naast je kunstenaarschap?

TO: Voorheen had ik twee banen deed ik veel aan paardrijden en kunst maken. Dat ging altijd wel goed, maar nu doe ik het wat rustiger aan. De gesprekken met Maaike Knibbe hebben er wel voor gezorgd dat ik door ben blijven gaan, want op een gegeven moment was ik er wel een beetje klaar mee: werken (Trudy is docent Beeldende Vorming, red.), kunst maken, hoe moet dat allemaal? En doordat ik met haar daarover praatte, bleef ik enthousiast en voor ogen houden dat mijn doel is om mijn kunstenaarschap verder te ontwikkelen. Voor de klas staan is niet mijn levensdoel, maar is een middel om geld te verdienen om bezig te zijn met de kunst. Het moet niet zo belangrijk worden in mijn leven dat ik niet meer toekom aan kunst maken. Ik wil gewoon graag doen wat ik wil en daarom heb ik nu ook een atelier met een paar anderen.

 

foto's: trudy oosterhuis

 

KV: Wat is je met name bijgebleven van de gesprekken met Maaike Knibbe?

TO: Door aan het begin van het traject doelen te stellen werd voor mij heel erg helder dat ik het belangrijk vond om met het kunstenaarschap bezig te zijn. Ook ging ik door Maaike meer dingen opschrijven. Door te noteren kwam ik echt verder en dat heeft me rust gebracht. We hebben het ook veel over mijn werk gehad, over wat ik nou wil en wat ik daarin belangrijk vind, maar we hebben ook gesprekken gehad met anderen, bijvoorbeeld met Lieselot van Damme (artistiek directeur van VHDG, red.). Dat is een heel motiverend gesprek geweest over concessies en keuzes van kunstenaars. Wat wil je er allemaal voor doen om bezig te zijn met kunst? Wat kun je daar allemaal voor laten? Daar ben ik wel over aan het nadenken. Ik kan wel zeggen dat ik over 15 jaar in het Stedelijk wil hangen, maar dan moet ik daar nu ook wel mijn leven op inrichten. Ik ben wel een beetje een grootdenker.

info@aboutaboutblank.info      www.facebook.com/aboutaboutblank     www.instagram.com/aboutaboutblank      met dank aan: kunstraad groningen